Door Mieke | 11-03-2017

Waarom een beetje te veel eten funest is voor je gewicht!

Het gaat best goed, ik sport nog gewoon

Ken je dat gevoel: dat je al een tijdje, ergens wel weet dat je iets moet veranderen, dat dingen anders moeten, dat je jezelf (wederom) even moet aanpakken omdat het allemaal niet écht gaat zoals je wilt? Dat je telkens eet met een schuldgevoel? Ik wel. Zeker als het gaat om te veel eten. Het grootste gevaar in dit opzicht schuilt wat mij betreft in ‘een beetje’ te veel eten; crackertje hier, ijsje daar, snoepje extra, wijntje of toch 2 in het park, etc. Allemaal op zichzelf geen ramp. Maar dagelijks dat crackertje en dat stukje chocola en toch nog één wijntje voelt niet goed.

 

Als je de regie kwijt bent, weet je hoe laat het is

Als ik in een periode zit waarin ik de regie helemaal kwijt ben, als ik echt zit te schransen en niet meer sport, dan weet ik heel goed dat ik er wat aan moet doen. Dat ik tijd moet nemen voor mezelf; wat speelt er echt? Welke werkelijke behoefte zit er achter dit buitensporige eetgedrag. Dan weet ik meestal het antwoord vrij snel. De échte oplossing (meer slapen, meer rust nemen, m’n zorgen accepteren, moeilijk gesprek aangaan, etc.) daarmee ook. En dan duurt het soms nog wel eventjes voordat ik echt in actie kom, maar niet lang. Ik weet rationeel zo zeker, dat ik er alleen maar op vooruit ga als ik de regie terugpak, dat ik mezelf niet meer zo goed voor de gek kan houden. Ik laat het nooit meer écht lopen.

 

Een beetje te veel kan lang doorgaan

Bij een beetje te veel eten, kan je jezelf wel degelijk in slaap sussen: het gaat toch best goed? Ik kom niet echt aan…  Ben nog wel goed aan het sporten. T’ is alleen een wat drukke periode, zeg je dan. En vervolgens ga je gewoon door met ‘okay, nog eentje dan’ en verander je niets; de noodzaak om je eetgedrag onder de loop te nemen lijkt niet zo groot. Directe actie niet persé gewenst. 

 

Of is dat juist het gevaar?

Maar is dat waar? Of loert juist bij dit (over)eetgedrag het gevaar van jojo-en en opgeven van regie om de hoek? Ik weet dat niet voor jou. JIJ daarentegen weet dat wel. Herken je valkuilen! De volgende drie vragen kunnen je helpen:
1. Is dit een patroon voor je: begint opgeven meestal bij (te) mild zijn voor jezelf? (of: ben je juist erg streng, en is dit gedrag uitzonderlijk)
2. Ben je al meer dan 1 kilo aangekomen?
3. Sluimert er (als je eerlijk bent) al best lang een soort onrust in jezelf? (of: voel je je wel senang bij je gedrag)

 

Enjoy

Antwoord je op 2 van de 3 vragen: ‘NEE’; ben je bijvoorbeeld normaal gesproken erg streng voor jezelf en zit je nog onder die 1 kilo? ENJOY! Geniet van deze periode waarin jij (eindelijk) de teugels een ietsie pietsie laat varen. Het is je gegund. Schrik er niet van, maar wees blij. Ook dit gedrag hoort bij een gezonde eetrelatie. Geniet van het lekkere weer met een ijsje en wijntje op z’n tijd. Er is niets aan de hand: jij pakt de regie weer terug als het (toch) te ver gaat. En dat is nu nog nergens voor nodig.

 

Zet die puntjes op de i

Antwoord je op minimaal 2 van de 3 vragen: ‘JA’; ben je meer dan een kilo zwaarder en voel je die onrust? Maak een DOORSTART. Houd jezelf niet voor de gek. Laat je gewicht niet verder oplopen, maar pak je eetgedrag aan. Anders zit je deze zomervakantie toch net wat te zwaar aan zee. En hoor je jezelf (weer) zeggen: Ach boeie, je leeft maar één keer’, na de zomervakantie begin ik wel echt. En juist dat is die machteloosheid. Je wilt je toch niet machteloos voelen als het gaat om eten? Jij bent de baas. Maak die nieuwe start! Pak de regie terug. Niet morgen of straks, maar NU. Dan geniet je met dit lekkere weer, ook tijdens de vele feestjes, barbeques en andere leuke dingen weer van het allerlekkerst (niet van al het lekkers) & van jezelf!


     

4 reacties op: Waarom een beetje te veel eten funest is voor je gewicht!
- SCHRIJF OOK EEN REACTIE -







Maaike
Precies wat ik nodig had. Dank!

Sandra
Zo herkenbaar!!

Margriet
Het gevoel van controle is zoveel lekkerder dan de paniek die ik voel als ik alles loslaat. Maar toch kost het moeite om de teugels weer strakker aan te halen. Ik weet hoe het werkt, maar waarom dan toch onderhandelen? Dankjewel voor het delen van je inzichten. Het helpt om te weten dat ik niet de enige ben die met vallen en opstaan de controle over eetgedrag houd

Marianne
Ik zit er midden in zo'n zwakke periode waarin ik wel wil, maar net niet genoeg power heb.... dus ik baal van mezelf, waardoor ik mezelf troost met iets waarvan ik weet dat ik het niet mag hebben...getver... trut! Denk ik dan bij mezelf...

Skinnyminds - Het geheim van slanke mensen