Door Mieke | 13-01-2017

Pedro (-40): Ach... je hebt tenminste wel een mooie glimlach

Breedgebouwd en zware botten

Als kind was ik altijd zwaar. Dit kwam mede doordat ik veel medicijnen kreeg. Ik woog ongeveer 80 kilo toen ik 10 jaar oud was. Daardoor had ik al op vroege leeftijd problemen met mijn gezondheid. Toen ik ouder werd voelde dat nog steeds niet goed. Maar ach, ik had gewoon zware botten. En zo was ik nou eenmaal gebouwd. Een brede bouw, daar kun je niets aan doen. Dat zeiden de mensen om mij heen. Ik geloofde dat. “Gelukkig heb je een mooie glimlach!” zeiden ze dan. Nou top zeg, bedankt! Dat was echt niet altijd leuk om te horen. Ik werd er onzeker van. Steeds vaker dacht ik: ze zien Pedro helemaal niet, alleen een dikke man. Ik kom uit Portugal uit een familie waar niet zo veel geld was. Het was best een moeilijk leven. Toen ik begon met werken en mijn eigen geld ging verdienen ging er een wereld voor me open. Bij ons thuis moesten we altijd zuinig doen met het eten dat er was. Toen ik mijn eigen geld begon te verdienen kon ik alles kopen wat ik wilde. Dat deed ik dus ook: veel en vaak slecht eten. Ik werd dikker en dikker…

 

Diëten vond ik maar vervelend, het moest snel en gemakkelijk

Kort nadat ik mijn vrouw ontmoette pakte ik mijn spullen en vertrok ik naar Nederland. In deze tijd was ik op mijn zwaarst en woog ik 115 kg. In Nederland moest ik erg wennen aan nieuwe gewoontes. In Portugal at ik 2x per dag warm. Hier nam men brood mee naar het werk. In het begin compenseerde ik deze ‘karige’ maaltijden met ruim beleg op brood en veel snacks. Mijn gewicht werd er niet beter op.
Ik besloot gewicht te verliezen voordat ik mijn vrouw een huwelijksaanzoek deed. Dat moest dus zo snel als het kon!  Mijn ambitie om er goed uit te zien gaf me vleugels: ik viel tot 95 kilo af in een vrij korte periode. Ik at zo min mogelijk, sloeg mijn ontbijt vaak over en at soms halve dagen helemaal niets. Dat zette ik door tot ons huwelijk. Ik woog inmiddels 85kg. Na een tijdje besefte ik pas dat dit eetgedrag ook niet gezond was. Toen de kilo’s er weer aan sluimerden (en ik inmiddels weer 100 kilo woog) wist ik dat ik te streng geweest was voor mezelf! Niet eten, dat houd je niet vol. Zo’n crashdieet werkt nooit op lange termijn. Ik wist wel: als ik nu niets doe, weeg ik over een tijdje weer 115 kilo.

 

Tweede poging: eten wat ik wil én afvallen

Op een dag besloot mijn vrouw dat ze wat kilo’s kwijt wilde. Ze speurde het internet af. Het online programma van Mieke werd aangeboden met een aanbieding. Zij schreef zich in en vroeg of ik ook mee wilde doen. In eerste instantie wist ik niet wat ik hiervan moest verwachten… Ik had al zoveel diëten geprobeerd. En altijd was het vervelend. Al die dingen die je niet mocht nemen en de vaak vieze producten die je wel moest nemen. Ik had echt een nare associatie met het woord ‘dieet’. Mijn vrouw vertelde mij dat deze methode anders was. Als snel merkte ik het verschil. Ik hield het zonder problemen vol. De ruim belegde broodjes en snacks werden vervangen door brood met magere kip of kalkoen. Dat vond ik lekker en vulde goed. Ik ging mijn voedsel cijfers geven. Ik ontdekte dat het meeste wat ik normaal gesproken opat, eigenlijk een 4 of 5 was. Dat at ik dus niet meer. Daarnaast ben ik elke dag gaan wandelen. In beweging zijn beviel me goed. Ik kreeg er energie van. Ik ging ook fietsen en zwemmen. Het geheim had ik door. Afvallen werd zelfs leuk. Toen ik na een tijdje 75 kilo woog en niet het gevoel had dat ik mijzelf uitgehongerd had was ik ervan overtuigd dat ik dit mijn hele leven vol kon houden: Ik kan eten wat ik wil. Misschien niet altijd zoveel als ik wil, maar wat maakt dat nou uit? Dat eet ik morgen wel weer.

 

Nu kiezen voor korte termijn betekent vaak nog 2… 3… 4…koekjes

Het meest frustrerende gevoel vond ik stilstand op de weegschaal. Als ik dat had, neigde ik sneller naar vettigheid. Ik heb nog best vaak gedacht: ik wil gewoon een pizza nu. Alleen ik wist ook dat als ik toe zou geven aan m’n impuls, de volgende pizza weer makkelijker zou zijn. Zo ging het altijd. In dat patroon wil ik gewoon niet meer terugvallen. Ik kan mezelf nu beter sturen. Heb geleerd m’n impulsen beter te beheersen. Vroeger nam ik toch nog een koekje als ik daar zin in had. En als één koekje extra kon, dan kon er ook nog eentje, en nog eentje. Het pak ging dan altijd op.
Niet dat ik nooit meer wat lekkers neem, maar ik denk er over na. Wil ik nu echt chocola? Dat is oke, als het past binnen m’n plan. Ik heb er ook vrede mee als dat niet zo is. Dan heb ik blijkbaar al genoeg gehad.


Mijn zoon: géén zware botten en een mooie lach

Wat ik heb geleerd over voeding en keuzes maken wil ik graag aan mijn zoon meegeven. Ik wil hem laten weten dat je de touwtjes in eigen handen hebt. Dat het wel kan! Je kunt er goed en slank uitzien. Ik wil hem leren dat dik zijn niet te maken heeft met zware botten of een verkeerde bouw maar vooral met slecht en te veel eten. Dat sporten niet rot hoeft te zijn, dat het je juist energie geeft. Dat er zoveel lekker voedsel is dat niet ongezond is. En dat kiezen helemaal niet erg is. Maar bovenal wil ik hem een vader geven waar hij echt trots op is!


     

8 reacties op: Pedro (-40): Ach... je hebt tenminste wel een mooie glimlach
- SCHRIJF OOK EEN REACTIE -










Judith

Wow Pedro! Wat een mooi verhaal. Een kind is een goede stimulans he, om dingen anders aan te pakken zodat je dit door kunt geven. Dat realiseer ik mij ook, op meer gebieden dan eten alleen. En deze bewustwordingsmethode helpt je in het proces om erachter te komen of je al die automatismen en gedachten je hele leven door wilt zetten of het wellicht anders wilt… Los van de kilo’s kwijt raken ben ik daarom erg fan van deze methode 
Ik wens je veel geluk met je gezin en je lijf!
Geniet!


Jose

Wauw wat blij te horen dat het haalbaar is ook als je dus obesitas hebt.
Knap dat je de bottensaboteur hebt herkent.
En de opmerkingen van je verleden te boven bent gekomen.
Het is een simulatie voor mijn eigen weg die ik nu nog te gaan heb.
Dank je wel.


Francis

Dankjewel Pedro,
De zin:
“Alleen: wist ik ook dat als toe zou geven aan m’n impuls, de volgende pizza weer makkelijker zou zijn. Zo ging het altijd”
Jee, zo had ik het nog niet eerder bekeken, maar zo ontzettend waar. Die ga ik als “mantra” in mijn hoofd zetten. Dankjewel voor jouw verhaal.


Femke

Wat mooi om te lezen! Heel inspirerend!
Heel knap gedaan!
Ik vond het ook mooi om te lezen van die pizza; dan gaat de volgende ook weer makkelijker. Het brengt je inderdaad verder van je doel af. Die gedachte helpt mij de laatste tijd ook heel erg en ik vind het dan ook heel mooi om dit terug te lezen! Ik ben inmiddels 17,5 kg afgevallen, nog 4 te gaan! Dit motiveert!


Evelien

Wat mooi om te lezen zeg.
Meestal zijn het de vrouwen die het schrijven,leuk en knap hoor.
Fijn dat het nu goed gaat met het gewicht,Maar vooral dat je het snapt en inziet.
Nu is het te minste houdbaar niet dan?
En dat je niet zo gauw bang hoeft te zijn dat je snel terug valt.
Als ik voor mezelf spreek ook hoor,het voelt totaal niet als lijnen vind ik.
ik maak vaak van elke dag wel een feestje met eten,zo hou je het leuk,tenminste dat vind ik.

groet evelien


Karin

Goed gedaan!! En ja.. het blijft je hele leven lang opletten, maar we weten waar we het voor doen!! Niet alleen voor dat getal op de weegschaal wat zoveel leuker is, maar door dat mindere gewicht voel je je fitter, kun je meer, sporten bijvoorbeeld en is het veel makkelijker om het vol te houden….. Welkom Pedro 2.0 


Martha

Leuk nu eens het succes verhaal van een man te lezen. Goed gedaan hoor ga zo door je weet nu hie het ook kangaanmooi dat je dit ook aan.jezoon doorgeeft.


Ellen

Mooie prestatie en herkenbaar hoe je de ervaring met de Mieke Kosters methode omschrijft! Je ziet er fit en gelukkig uit nu!
Leuk om te zien dat het ook voor mannen werkt;-)


Skinnyminds - Het geheim van slanke mensen