Door Leanne | 20-09-2017

Leanne (psycholoog bij Skinnyminds) viel 30 kilo af


Ik ben Leanne, 25 jaar, werkzaam als psycholoog bij Skinnyminds en tevens ‘ervaringsdeskundige’ wat betreft overgewicht en afvallen. Jaren geleden was ik zo’n 30 kilo zwaarder. Ik geloof dat mijn BMI toen dik bovenin de obesitas range viel. Natuurlijk veel te zwaar voor iemand van nog geen 20 jaar. Onwerkelijk, vind ik nu. Maar dat is achteraf. Hoe heb ik het zo ver laten komen? En hoe is het afvallen uiteindelijk tóch gelukt?

 

Met mijn kop in het zand

Als je het gewend bent om te zwaar te zijn, doet aankomen niet direct alarmbellen rinkelen. Ik was toch al niet slank en ik zou nooit slank worden, dacht ik. Want dan moest je honger lijden en salades eten. Daar had ik de wilskracht niet voor. Ik ‘hield gewoon te veel van eten’. Het gevolg was dat ik me eigenlijk nooit écht verdiepte in afvallen en voeding. Ik probeerde weleens wat, maar gaf dan dezelfde week alweer op. Ook dacht ik niet na bij wat ik bijna dagelijks in mijn mond stopte: wit brood, zakjes snoep in de pauze, vla als toetje, frisdrank, saucijzenbroodjes…

 

Wake-up call

De ommekeer kwam bij mij toen ik zag dat ik striae begon te krijgen op plekken die je zou verwachten bij een zwangere vrouw of bodybuilder, niet bij een 18-jarige. Ik realiseerde me op dat moment pas echt dat ik mijn lichaam aan het beschadigen was met mijn eetgedrag. Gek, eigenlijk.

 

“Als zij het kunnen, dan ik toch ook?”

Geen smoesjes meer, ik haalde m’n kop uit het zand. Tijd om aan mezelf te werken! Ik ging me verdiepen in afvallen en zocht ervaringsverhalen op van andere mensen. Eerst op Tumblr, daarna op andere plekken. Wat een geweldige transformaties kwam ik tegen. Ik weet nog goed dat ik dacht: als zij het kunnen, dan ik toch ook? Ik leerde steeds meer over de invloed van voeding en over afvallen. Ter motivatie maakte ik een gênante voor-foto van mezelf in de spiegel.

 

Een logische formule

De grootste eyeopener was voor mij CICO: Calories In < Calories Out. Dat afvallen in principe neerkomt op minder energie innemen dan dat je lichaam op een dag verbruikt. En dat afvallen níet gelijk staat aan zo gezond mogelijk eten.  Als een gemiddelde vrouw 2000 kcal verbrandt op een dag, dan val ik af als ik daaronder ga zitten; nu klinkt het als vanzelfsprekend, maar toen was dit helemaal nieuw voor me. Ik vond het logisch, een prettige rekensom.

 

Vervolgens begon ik met calorieën tellen, maar ik ging ook gezonder eten. Ik wilde me immers wel verzadigd voelen. Dat hield in: geen witte boterham met chocopasta als tussendoortje (góh), wel een stuk fruit; volkoren producten in plaats van lege calorieën; geen calorierijke frisdrank, wel thee of water. En die bak vla na het eten? Die nam ik helemaal niet meer. Het betekende ook vaker nee zeggen, bijvoorbeeld tegen snacks in de bioscoop waar ik werkte. Maar ik vond het niet erg, want ik zag resultaat en ik vertrouwde op de simpele formule.

 

Met kleine stapjes veranderde ik mijn gewoontes. Voor het eerst geloofde ik dat ik slank kon worden.

 

En nu?

Inmiddels heb ik al drie jaar een gezond gewicht. De enige uitschieters naar boven zijn met kerst of vakanties, daar kies ik dan bewust voor. Ik ben ook niet bang om iets aan te komen, want ik weet wat ik moet doen om het weer kwijt te raken. Dan val ik terug op CICO en vul ik een weekje trouw myfitnesspal in.

 

Mijn (ultieme) streefgewicht ligt nog een paar kilo lager, maar afvallen heeft geen prioriteit meer. Ik ben tevreden met hoe ik nu ben en blij met alles wat ik heb geleerd. Over eten én over mezelf. De grootste verandering is uiteindelijk niet fysiek, maar mentaal. Vroeger dacht ik bijvoorbeeld dat ik gewoon te veel van eten hield. De ironie is dat ik nu veel gevarieerder eet en méér geniet dan toen ik zwaarder was. Doe mij maar een heerlijke Indische curry in plaats van de zoveelste studentikoze maaltijd zoals diepvriespizza, mijn go-to maaltijd. Die ik overigens nog steeds met liefde eet, alleen nu af en toe.

 

De psychologie achter je eetgedrag

Ik heb dus kennis over psychologie én afvallen: een gouden combinatie die perfect aansluit bij de visie van Skinnyminds. De kernvraag is immers niet welk dieet het beste werkt (elk dieet werkt, mits het een energietekort creëert), maar hoe je tot blijvende gedragsverandering komt. Een dieet heeft daar geen antwoorden op, de psychologie wel!

 

Mijn ervaring hoe het is om te zwaar te zijn en wat erbij afvallen komt kijken, samen met mijn kennis over en interesse in de wetenschap op dit gebied deel ik heel graag in nieuwe blogs. Houd de site in de gaten!

 

Groetjes,

Leanne


     

6 reacties op: Leanne (psycholoog bij Skinnyminds) viel 30 kilo af
- SCHRIJF OOK EEN REACTIE -










Leanne
Hoi Janiek, Om antwoord te geven op je vraag of ik er veel bij heb gesport. Nee, niet echt. Ondanks de sportieve foto in mijn before & after, ben ik niet zo'n sporter. Ik had als doel om 5K te kunnen hardlopen en dat is gelukt, maar het afvallen heb ik echt met mijn eetpatroon gedaan. Ik merk wel dat ik door regelmatig wandelen en fietsend naar het werk gaan, beter op gewicht blijf!

Nadia
Wow super goed zeg. Bij mij staat de teller inmiddels op min 32 kilo en er moet zeker nog af, maar doordat ik net als jij inmiddels mijn verandering heb gevonden gaat ook dat nog lukken

Nathalie
dank voor het sharen! ik wil/moet 40 kilo afvallen en dat gaat mij lukken! ik heb mezelf geen deadline gegeven.

Anoniem
Ik wil ongeveer hetzelfde gewicht kwijt, je verhaal is motiverend om te lezen.

Janiek
ben je veel gaan sporten of dat niet?

Marieke
Inspirerend!

Skinnyminds - Het geheim van slanke mensen