Door Elsbeth Penninkhof | 05-08-2019

Janneke (-30 kilo), ‘Ik dacht dat ik nooit 30 kilo zou kunnen afvallen’

Het getal op de weegschaal werd alsmaar hoger

Op de middelbare school als puber keek ik vaak naar anderen met als resultaat dat ik mezelf altijd te dik vond. Als ik nu foto’s van mezelf zie denk ik 'Ach het viel wel mee', maar ik was er wel vaak mee bezig. Toen mijn oudste dochter 1 jaar was heb ik een afslankkuur gedaan; hoewel dit wel hielp, leerde ik hier eigenlijk niks van. Hierna heb ik nog twee kinderen gekregen. De verloren kilo’s, plus nog heel veel meer kilo’s, zaten er bijzonder snel weer aan. Ondanks dat ik wist dat ik ongelukkig was met mijn lichaam, deed ik er niks aan; ik had er geen puf voor om er wat aan te doen.

Ik zocht troost in lekkere dingen

Op een gegeven moment kwam er een periode in mijn leven waarin ik met veel ellende geconfronteerd werd. Mijn oudste dochter kreeg leukemie. Een behandeltraject van twee jaar volgde. Dit was een bijzonder zware periode waarin ik echt aan het overleven was. Ik zocht onder andere veel troost in lekkere dingen en zo kwamen de kilo’s er nog sneller bij aan. Ik voelde me echt ongelukkig, maar ik had toen niet het vermogen om er wat aan te doen. Daarnaast vond ik ook dat het geen prioriteit had.

‘Mama heeft dikke billen’

Een jaar nadat mijn dochter klaar was met de succesvolle behandeling, had ik eindelijk weer het gevoel echt te kunnen leven. Echter bleef het getal op de weegschaal alsmaar omhoog gaan. Ik moest naar de grote maten winkels om kleding te kopen, wat voelde ik me daar altijd ongelukkig. Wat heb ik toen vaak gedacht: hoe mooi zou het zijn als ik 30 kilo zou afvallen… maar tegelijkertijd dacht ik… dat lukt me toch nooit…

Tussen de zwangerschappen door had ik het boek 'Het geheim van slanke mensen' wel eens in huis gehaald. Maar het in huis halen, daar bleef het ook bij. Er volgden geen wijze lessen, concrete actiepunten of realistische doelen. In ieder geval niet dat ik ze ook voor lange tijd ging volhouden. Ik was toch nieuwsgierig naar 'Het geheim van slanke mensen dus ik besloot het via Facebook weer op te zoeken'.  Aan de hand hiervan heb ik mij aangemeld voor het coachplan. ‘Mama eet wat minder snoepjes’, zei ik dan tegen mijn kinderen. Want ja als je kinderen ‘Mama heeft dikke billen’ gaan zeggen, wordt het misschien ook tijd dat er wat gaat gebeuren.

Dit viel best mee

Een goede beslissing, want ik ging als een speer: de kilo’s vlogen eraf en dat zonder al te veel aanpassingen. Ik kon gewoon mee eten met mijn gezin en hoefde niet voor mijzelf apart te koken. Het enige wat veranderde was dat ik niet meer een vol bord nam en nog een tweede portie, maar gewoon een bescheiden bord, zonder die tweede portie.

De grootste eyeopener voor mij was het tellen van de dagelijkse kcal die ik at. Ik kreeg een veel beter inzicht in wat ik in het vervolg beter kon laten staan. Ook kwam ik erachter dat sommige dingen het helemaal niet waard waren om te eten nadat ik al mijn eten een cijfer ging geven. Ik ben echt verslaafd aan pindakaas dus ik gun mezelf ook gewoon een cracker met een dikke laag pindakaas, maar ik houd het bij één. Oh, en honger hebben is inderdaad echt niet erg. Ik besef me nu inderdaad dat als ik iets minder eet het vaak ook gewoon genoeg is. ‘Als honger niet het probleem is, is eten niet de oplossing’, wat een goede helpende gedachte was dit voor mij.

Je leert jezelf kennen

Wat voor mij echt verrijkend is aan Skinnyminds is het stukje psychologie wat je erbij krijgt. Het is erg waardevol om verder te kijken naar waar je eetgedrag vandaan komt en hoe je om kan gaan met tegenslagen. Je komt jezelf tegen, maar daardoor leer je jezelf ook goed kennen. Zo moesten we ook een keer een opdracht doen waarbij je een uur lang niks mocht doen. Dan is een uur heel lang kan ik je vertellen. Tja, wat ga je dan doen? Ik besloot toen mijn gedachtes op papier te zetten en dan komt er veel naar boven. Uiteindelijk ben ik aan de hand hiervan een meditatie en bewustzijn cursus gaan volgen en dit was zo waardevol!

Daarnaast vind ik het coachgroepje van toegevoegde waarde. Ik haal veel steun hieruit. We stimuleren elkaar. ‘Ik heb zo’n zin in chips’, wordt er dan gestuurd en dan overtuigen we elkaar ervan dat je het zonder die zak chips ook wel vol kan houden. Of als iemand uiteten gaat en er een beetje tegenop ziet, dan geven we elkaar tips. Ondanks dat het traject is afgelopen, hebben we nog steeds contact met elkaar en delen we onze successen en mindere momenten. Dit werkt enorm helpend!

Nooit meer!

Het was altijd mijn wens om 30 kilo af te vallen en ik dacht dat dit me niet op een normale manier zou lukken, maar het me toch gelukt! En ik durf oprecht te zeggen dat ik trots ben op mezelf! Skinnyminds is echt een geweldige manier om kilo’s kwijt te raken. Ik voel me nu zo fijn in mijn lichaam, kan weer hippe kleding dragen en straal weer! En dit volhouden? Ik weet dit keer wel 100% zeker dat dat me gaat lukken!


     

5 reacties op: Janneke (-30 kilo), ‘Ik dacht dat ik nooit 30 kilo zou kunnen afvallen’
- SCHRIJF OOK EEN REACTIE -












Arwen
Super gedaan! Ik ben nu al jaren 15 kilo kwijt door skinny minds het blijft er gewoon af. Ik heb controle en dat voelt nog het beste!! Gewoon normaal eten geen dieet. Geniet ervan!

Judith
Geweldig Janneke goed verwoord.Ik ben trots op je en fijn dat je in ons groepje zit!

Nicole
Zo trots op jou Janneke! En wat zie je er goed uit. Je bent een kanjer!!

Carla
Janneke je bent een topper en zeker weten een inspiratie bron voor anderen. Ik durf voor ons hele groepje te spreken : We zijn trots op je!!

Milou
Wat heb je dat knap gedaan Janneke! Een grote inspiratie. Ik wil zelf 25 kilo afvallen en dit soort verhalen helpen me geloven dat het kan!

Skinnyminds - Het geheim van slanke mensen