Door Vera | 06-07-2018

Cynthia viel 25 kilo af zonder te sporten: “Binnen 11 maanden was ik op mijn streefgewicht!”

Als kind was ik altijd erg tenger. Mijn ouders deden hun uiterste best om mij te laten aankomen. Als dat lukte werd ik beloond, bijvoorbeeld met een pop als cadeau. De focus lag bij ons thuis daardoor erg op eten. Als kind hield ik niet zo van eten, maar dat veranderde in de puberteit. Dan haalde ik samen met vrienden lekkere dingen en maakte ik minder gezonde keuzes. Eenmaal op mezelf kwam ik behoorlijk aan. Ik at wat ik lekker vond, kreeg een relatie en samen vierden we het leven. Als we tijd maakten voor elkaar dan hoorde daar ook iets lekkers bij: gezellige borrels, etentjes en wat te snacken bij de film. Daarnaast associeerde ik bepaalde emoties sterk met eten. Ik at als ik blij was, maar ook als ik verdrietig was of moe. Zo werd eten een belangrijk deel van mijn leven. Als ik achteraf terugkijk besef ik dat ik niet geleerd had hoe ik goed om moest gaan met hoe ik me voelde. Afvallen wilde ik wel, maar ik deed het nooit echt. Ik hield het niet vol en wist niet goed wat ik moest veranderen. Zodra het maar even minder goed ging viel ik weer terug in mijn oude eetpatroon. In de zomer van 2013 was ik op mijn zwaarst en woog ik 82 kilo. Mijn broer ging trouwen en dat zette me aan het denken. Ik wilde veranderen: er anders uitzien en vooral grip krijgen op mijn eetgedrag.

 

Het geheim!

Dat vertelde ik ook aan een collega. Zij vertelde me toen over Skinnyminds, destijds nog Het geheim van slanke mensen. Ze leende me haar boek uit, een echte eye-opener voor mij. Vanaf het moment van lezen ben ik in 11 maanden tijd 25 kilo afgevallen. Door de duidelijke en simpele stappen van Skinnyminds leerde ik regie pakken en mijn eetgedrag veranderen. En dat terwijl ik alleen at wat ik écht lekker vond. Dat vond ik fijn, want ik wilde gezellige etentjes of een lekker stuk chocola niet missen. En dat hoefde ook niet.

 

Quick wins

Al snel ging ik op zoek naar mijn quick wins*. Ik at veel brood, en besloot dat te vervangen voor crackers. Daarnaast koos ik vaker voor soep en nam ik meer groenten. Ik zorgde beter voor mijzelf. Het tellen van calorieën gaf mij ook veel inzicht. Het verbaasde me wat ik voorheen at. Doordat ik wist wat er in bepaalde voeding zat kon ik bewuster gaan kiezen. Ik mocht alles, maar koos er niet altijd voor. Wat ook goed werkte was dat ik mezelf niet meer beloonde met eten. Voor het eerst keek ik naar mijn gevoel. Ik vroeg mezelf af: wat maakt dat ik nu wil eten? En wat kan ik het beste doen met dat gevoel? In plaats van het grijpen naar een zak chips of reep chocola dook ik lekker mijn bed in als ik moe was. En als ik me niet fijn voelde ging ik bewegen of erop uit. Dat zorgde voor een enorm verschil, in mijn hoofd en op de weegschaal. Ik keek naar wat ik echt belangrijk vond, mijn waarden. En zorgde ervoor dat mijn korte termijn acties aansloten bij mijn lange termijn waarden; goed voor mijzelf zorgen, een goede gezondheid en zeker ook ontspannen en genieten.

 

Honger is niet het einde van de wereld

Eerder vond ik het niet fijn om honger te hebben. Ik had er een naar gevoel over en ervaarde zelfs een beetje spanning als ik eraan dacht. Als verloskundige had ik af en toe een erg druk programma. Wanneer ik nog een lange dag te gaan had at ik vaak snel iets terwijl ik nog helemaal geen trek had, omdat ik bang was later honger te krijgen. Een onderdeel van de methode van Skinnyminds was om eens een maaltijd over te slaan, om er zo achter te komen wat er dan gebeurde. Zo besloot ik ook een keer mijn lunch over te slaan. Ja, ik had honger. Maar ik ervaarde ook meteen dat er verder helemaal niks gebeurde. Het was niet het einde van de wereld en later op de dag at ik gewoon weer mijn avondeten. Op deze manier rekende ik voorgoed af met mijn ‘angst’ voor een hongergevoel.

 

-25 kilo zonder sporten

In de tijd dat ik afviel sportte ik niet. Door een val van de trap had ik lichamelijke klachten, waardoor sporten voor mij lastig was. Ik hield me daarom vast aan ongeveer 1250 tot 1350 kcal per dag. Over het algemeen ging het afvallen erg goed en geleidelijk. Ik stond ook weleens even stil, maar dat was dan een bewuste keuze. Zo at ik bijvoorbeeld iets meer in de vakantie of tijdens de feestdagen. Dat gaf niks, want ik wist immers wat ik moest doen om wel af te vallen. Zo bereikte ik na 11 maanden mijn streefgewicht van 57 kilo. Dat voelde fantastisch! Later dat jaar werd ik zwanger en het voelde ontzettend goed om in verwachting te zijn met een gezond gewicht.

 

En nu?

Nu, bijna 5 jaar later ben ik nog steeds slank. Ik ben iets zwaarder dan voor mijn zwangerschap, maar zit lekker in mijn vel. Het voelt zo goed om verantwoordelijkheid te nemen over mijn eigen leven en mijn eetgedrag. Ik vind mijn lijf mooier, dat voelt wel echt heel anders. Maar het grappige vind ik dat dat voor mij niet het belangrijkste is. Ik weet nu dat mijn gevoelens er mogen zijn en ik ze niet meer weg hoef te eten. Ik kan omgaan met mijn emoties en heb de regie op mijn eetgedrag. Dat maakt voor mij het verschil!

*quick wins = slimme aanpassingen in je eetpatroon waarmee je gemakkelijk vele calorieën bespaart. Kenmerkend voor een quick win is dat met een geringe inspanning een relatief grote verbeterslag kan worden gemaakt. (Bijv. je dagelijkse glas fanta vervangen voor een calorie-arm drankje dat je ook lekker vindt)


     

3 reacties op: Cynthia viel 25 kilo af zonder te sporten: “Binnen 11 maanden was ik op mijn streefgewicht!”
- SCHRIJF OOK EEN REACTIE -










Kim
Herkenbaar stukje over die calorieën en het kijken naar je gevoel. Voorheen stond ik daar ook nooit bij stil. Pas als je dat doet, valt het op hoe vaak je eigenlijk eet om redenen die niks met honger te maken hebben! Dat inzicht helpt mij nog elke dag om anders te kiezen. Zoals je zegt: Ik mag alles, maar kies er niet altijd (meer) voor.

Riemke
Wauw! Wat een verschil. Ik heb ongeveer hetzelfde startgewicht als jij en ik houd echt niet van sporten. Het stemt me hoopvol dat je dit hebt kunnen bereiken zonder te sporten!

Linda
Ik eet ook vaak om een hongergevoel te voorkomen. Eigenlijk best gek... die angst voor een beetje trek. Er gebeurt inderdaad niks. Ik denk dat slanke mensen ook gewend zijn aan dat gevoel van trek en dat ze gewoon wachten tot het lunch of diner tijd is.

Skinnyminds - Het geheim van slanke mensen