Door Elsbeth Penninkhof | 29-01-2019

-20 kilo en nog steeds een koekje bij de koffie.

Een “Doe niet zo ongezellig!” type

Ik was altijd van veel & vet; geef mij maar de restjes en twee stukken taart als ik op een verjaardag was. Ook was ik echt een “Doe niet zo ongezellig!” type. Vooral als het ging om koffie drinken: voor mij was een koffie zonder koekje gewoon niet leuk. En een zak drop moest altijd leeg. Toch had ik hiervoor nooit eerder een afvalpoging gedaan. Als ik in de spiegel keek dacht ik altijd: het kan wel wat minder, maar ik ben prima zo. Totdat in januari vorig jaar de weegschaal van 95 naar 96,5 ging. Toen dacht ik als ik het zo door laat gaan, dan ga ik de 100 kilo aantikken en dat wilde ik echt niet. Nog diezelfde dag heb ik het boek Ik ken mezelf en ben slank gelezen, ik dacht: dit is het! Ik ga het doen!

 

Tijd voor actie

Diezelfde dag wilde ik nog veranderingen gaan doorvoeren. We aten wel gewoon patat hoor die avond, maar in plaats van twee keer mijn bakje te vullen en twee frikandellen te nemen, vulde ik één keer het bakje en nam ik één frikandel. Ik maakte een lijstje met wat ik lekker vond: stroopwafels, mueslirepen en mariakoekjes. Ik schrok me dood toen ik zag hoeveel kcal erin zaten. In één mariakoekje zitten 45 kcal, maar het probleem was dat ik er nooit 1 nam. Ik kon zo een halve rol opeten. Er waren dagen dat ik wel zes stroopwafels at, dit moest veranderen! Ik besloot mijn kcal bij te gaan houden in de voedingsmeter app, zodat ik inzicht kreeg in wat ik dagelijks aan kcal binnenkreeg. Dat is misschien even wennen, maar zoals in het boek Ik ken mezelf en ben slank ook te lezen is: als je wil bezuinigen ga je ook opschrijven wat je uitgeeft, dus waarom niet?

Ik at altijd vier boterhammen tijdens de lunch, maar ik heb er twee geschrapt en nu neem ik daarna altijd een appeltje, zodat ik direct de zoete snack heb. Ik heb alles bijgehouden, totdat ik na 3 maanden een patroon had ontwikkeld: ontbijt met belvita (meteen het koekje bij de koffie), 2 boterhammen met kipfilet een appeltje, om 4 uur een koekje of fruit en ’s avonds een bord avondeten. Af en toe neem ik dan ’s avonds nog wat kleins, dat ligt een beetje aan de rest van de dag. Eerder keek ik om 11 uur ’s ochtends op de klok of ik mijn Liga koekje al mocht, nu doe ik dat niet meer. Ik hoef het niet meer, daar ben ik naartoe gegroeid.

 

OOK JE EET- EN BEWEEGGEDRAG VERANDEREN?
Kom er achter of jij al slanke keuzes maakt.
Doe nu de gratis check. Ruim 50.000 mensen gingen je voor.

Ik ga akkoord met het privacyreglement.
 

Lees hier ons privacyreglement

 

Bewegen

Naast het veranderde eetpatroon ben ik ook een beetje meer gaan bewegen. Ik viel niet alleen af, maar onze hond ook, haha! Ik ben namelijk vaker met de hond gaan lopen en langere rondjes. Daarnaast ging ik vaak wandelen in plaats van met de fiets en de auto verving ik vaker door de fiets. Op één uitzondering na: als ik naar een feestje ging, pakte ik vaak juist wel de auto zodat ik geen alcohol kon drinken. Zo had ik een reden om niet te drinken, zodat ik mijzelf niet hoefde te verdedigen en zonder alcohol liet ik de chips ook achterwege: twee vliegen in één klap dus. Mijn veranderde eetpatroon in combinatie met meer beweging zorgde ervoor dat ik inmiddels al zo’n 8 kilo’s kwijt was. Aan het begin heb ik maar één iemand verteld dat ik wilde afvallen, maar toen ik wat meer kilo’s was afgevallen, vertelde ik het meer mensen. Als mensen dan zeiden: ‘dat hou je niet vol’, kon ik ze laten zien dat ik bewijs had: ik was al 8 kilo kwijt!

 

Elke dag een cadeautje

Vanaf het moment dat ik begon met afvallen woog ik mij elke dag. Ik hield dit elke dag bij in een app. Ik weet dat sommigen zich maar één keer wegen per week en dat dit vaak ook wordt aangeraden, maar voor mij was het weegmoment een grote stimulans. Het voelde alsof ik elke dag een cadeautje kon uitpakken. Tuurlijk viel het cadeautje soms tegen, dan woog ik bijvoorbeeld weer wat meer dan de dag ervoor, maar dan wilde ik ervoor zorgen dat ik het cadeautje de volgende dag leuker kon maken. Ik had al een lager getal op de weegschaal gezien dus ik wist zeker dat het mogelijk was!  

 

Niet meer boos op mezelf

Tuurlijk had ik ook wel eens zo mijn momenten. Tijdens mijn 50ste verjaardag bijvoorbeeld heb ik niet opgelet hoeveel ik eet of dronk. Nou prima, moet kunnen voor een keertje. Maar ik heb ook wel eens een zak paprikachips gepakt en van begin tot einde opgegeten. Tuurlijk was dat even lekker, maar het belangrijkste was dat ik mij tegelijkertijd ook bedacht dat ik dit morgen niet nog een keer hoef. Zo was ik niet boos op mezelf als ik een keer wat meer at. De zomervakantie is ook altijd zo’n punt waar het even wat lastiger gaat. Tijdens de vakantie mocht ik iets meer van mezelf, ik voelde me niet schuldig hierover, maar de flow was wel even weg. Prima dacht ik, na de vakantie ga ik weer bezig! En direct de eerste dag na de vakantie ging ik weer mijn ding doen. Vasthouden aan het eetpatroon en bewegen, niet meer zomaar van alles pakken zoals op de camping. Ik wilde onder die 80 kilo komen.

 

De laatste loodjes

In oktober is dat gelukt; -20 kilo! Nu ik zeker wist dat ik het kon, wijzigde ik mijn streefgewicht naar onder de 75 kilo. Die laatste kilo’s waren misschien ook wel het moeilijkst. Ik heb hier 3 maanden over gedaan. In december woog ik 75,3, maar in december kwam sinterklaas in het land natuurlijk en dat was ook wel even lastig. Normaal denk ik altijd ach die taart of lekkere koek kan ik altijd nog krijgen, maar pepernoten en banketstaaf zijn niet het hele jaar verkrijgbaar. Ik nam steeds wel een beetje van dit lekkers en kwam dus niet onder de 75 kilo. Toen dacht ik, nou ik kijk naar de kerstvakantie wel weer verder, maar dat was ook zonde! Dus ik besloot mee te doen aan de kerstchallenge, niet per se om af te vallen, maar om in ieder geval stabiel te blijven. Dat lukte! Na de kerstvakantie besloot ik weer om mij weer aan mijn eetpatroon te houden en toen ging er weer 2 kilo af, dus doel bereikt: onder de 75 kilo!

 

Trots op deze prestatie!

Dat ik zoveel kilo’s kwijt ben, is soms best wennen. Mijn spijkerbroek hoefde eerst al niet meer los ’s avonds, maar nu pas ik hem zelfs niet meer omdat hij te ruim is. Laatst ging ik naar de winkel en kocht ik een vest in maat XL, maar toen ik hem thuis paste, zag ik dat die veel te groot was. Ik moest een kleinere maat nemen. Niet alleen in maat is er een groot verschil met vroeger, ook wat betreft mijn eetgedrag. Ik ben mij bewust van wat ik eet, maar nooit op een vervelende manier.

Maar het allerbelangrijkste is, is dat ik heel trots ben op mezelf. Het is niet zozeer dat ik mezelf nu mooier vindt, nee meer van belang is dat ik meer zelfvertrouwen heb gekregen. Niet door mijn uiterlijk, maar juist door wat ik gepresteerd heb: 21,9 kilo afgevallen! Van BMI in het rood, via oranje naar groen!

De naam is wegens privacy redenen niet weergegeven.


     

0 reacties op: -20 kilo en nog steeds een koekje bij de koffie.
- SCHRIJF EEN REACTIE -










Skinnyminds - Het geheim van slanke mensen